Iz malog sela Obrov kraj Bijelog Polja do svjetske nauke
Avdo Međedović rođen je oko 1875. godine u selu Obrov kraj Bijelog Polja (današnja Crna Gora). Poticao je iz muslimanske bošnjačke porodice koja je imala pravoslavno srpsko porijeklo (rovčanska loza). Porodica se tradicionalno bavila kasapskim zanatom – otac mu je bio Ćor Huso Huseinović, poznati guslar iz Kolašina.
Porijeklo i korijeni
Iz male sredine do velikog nasljeđa
Avdo Međedović rođen je u selu Obrov, u blizini Bijelog Polja, u vrijeme Osmanskog carstva. Poticao je iz muslimanske porodice koja je, prema dostupnim podacima, imala pravoslavno porijeklo povezano sa plemenom Rovčani.
Porodica se bavila mesarskim zanatom, što je oblikovalo njegov rani život i društveni položaj.
Rani život
Bez škole, ali ne i bez znanja
Kao mladić radio je kao mesar i nije imao formalno obrazovanje. Tokom cijelog života ostao je nepismen, ali je posjedovao izuzetne jezičke sposobnosti.
Govorio je srpsko-hrvatski, učio turski tokom vojne službe i poznavao osnove albanskog jezika. Njegovo znanje nije dolazilo iz knjiga, već iz iskustva i okruženja.
Vojnička služba
Iskustvo koje oblikuje čovjeka
Značajan dio života proveo je u vojsci:
- služio je na bugarskoj granici
- boravio u Solunu gdje je stekao čin narednika
- bio ranjen tokom sukoba
Proveo je 45 dana u bolnici, gdje mu je jedan metak uklonjen, dok je drugi ostao u ruci — trajni podsjetnik na taj period života.
Porodični život i guslarsko umijeće
Nakon povratka iz vojske oženio se sa 29 godina, dobio tri sina i živio na porodičnom imanju u Obrovu kraj Bijelog Polja. Guslama se susreo od djetinjstva. Učio je od oca Ćor Huse, a kasnije od velikana Ćor Husa Husovića i Nezira Kaljića. Parry i Lord su ga opisali kao „najsvestranijeg i najveštijeg“ guslara kojeg su ikada snimili.
„Avdo je imao stamen glas, ali i po oceni Lorda slabiju dikciju… Ipak, po talentu i izdržljivosti pretekao je sve ostale pevače.“
— Albert B. Lord
Smrt i nasljeđe
Preminuo je 1955. godine, ostavljajući iza sebe bogato usmeno nasljeđe.
Albert Lord ga je opisao kao:
„posljednjeg velikog epskog pjevača balkanske tradicije“
Njegov značaj danas nadilazi lokalni kontekst i predstavlja ključnu tačku u razumijevanju usmene književnosti.